Bimhuis, Amsterdam
Woensdag 19 oktober 2016

Vorig jaar verscheen bij Relative Pitch Records de eerste, titelloze cd van het trio Pulverize The Sound, bestaande uit Peter Evans (trompet), Tim Dahl (bas) en Mike Pride (drums). Pulverize The Sound is een noisy elektronische jazzplaat waarop drie gelijkwaardige muzikanten genregrenzen opzoeken en een hokjesgeest ver te zoeken is. Vandaag treedt het trio op in het Bimhuis in Amsterdam, al is de samenstelling op één plaats gewijzigd.

Drummer Mike Pride wordt vervangen door Shayna Dunkelman. De van oorsprong Japanse is lid van Peptalk en Xiu Xiu en zij werkte samen met onder andere John Zorn en Thurston Moore. Bassist Dahl speelt in noiserockband Child Abuse en The Bureau of Atomic Tourism en is ook te horen op de recent verschenen cd We Aliens van Unnatural Ways (met gitariste Ava Mendoza en slagwerker Sam Ospovat). Evans speelt in zijn eigen quintet en trio en maakte eerder deel uit van Mostly Other People Do The Killing.

pulverizethesoundbimhuisamsterdamokt16-10

Het concert van vanavond begint met een valse noot, niet afkomstig van een van de leden van Pulverize The Sound, maar van de man die het trio aankondigt en dat zo klunzig en slecht doet dat Peter Evans daarvoor excuus maakt voordat hij begint met spelen. Gelukkig trekt de abominabele aankondiging geen wissel op het concert dat volgt. Integendeel, er wordt op het scherpst van de snede gemusiceerd en alle drie de bandleden laten zich gelden.

De eerste set is het meest lawaaiig, wat met name op het conto van Dahl is te schrijven. Zijn bas staat hard en de effecten waarmee hij zijn basspel bewerkt zijn niet van het fijnzinnige soort. Dat betekent dus veel distortion en noise en dat blijkt niet iedereen in het publiek te waarderen, want in de tweede set moet Pulverize The Sound het met circa tien toeschouwers minder doen. Het basspel van Dahl is echter een wezenlijk onderdeel van waar Pulverize The Sound voor staat en wie er voor open staat hoort de goed geplaatste energiestoten van de bas en ziet de geconcentreerde interactie tussen Dahl en de andere twee leden van het trio. Dahl zorgt voor het volle geluid en zijn tegendraadse spel verlegt meermaals de koers van een stuk.

pulverizethesoundbimhuisamsterdamokt16-14

Peter Evans is evenmin uit op effectbejag. Zijn techniek is duizelingwekkend, maar het toewerken naar een climax met hoge noten is er niet bij. Evans’ spel bestaat veelal uit lange lijnen met veel noten en zijn trompet wordt niet van effecten voorzien, al weet hij door de trompetbeker tegen de microfoon te plaatsen wel een elektronisch effect teweeg te brengen. Hij weet aan het einde van de eerste set zelfs het basgeweld van Dahl flink tegengas te geven door zonder mondstuk en met de trompetbeker tegen de microfoon aan een portie noise te produceren.

Dunkelman moet tegen de twee geweldenaars opboksen en dat gaat haar opvallend goed af, niet door brute kracht maar door het leggen van accenten met trommels, bekkens en allerhande percussie; dat laatste vooral in de tweede set. In de eerste set vallen een paar plotse overgangen van hard naar zacht op, een hindernis die door de drie muzikanten feilloos wordt genomen. Ook fraai is het stuk waarin Evans de harde basnoise van Dahl niet pareert met trompetspel op hoog volume maar juist ingetogen.

pulverizethesoundbimhuisamsterdamokt16-13

De tweede set begint met een drumsolo van Dunkelman, die aanvankelijk (expres?) wat houterig klinkt maar gaandeweg zowel aan souplesse als aan kracht wint. De noise is in de tweede set zeker nog aanwezig, maar er is meer ruimte voor subtiliteit. Evans imponeert door een multifone klanktechniek, overgaand in een gruizige trompetsolo. Spannend is het stuk waarin de muzikanten unisono steeds één noot spelen. Ook verderop in de set zijn een paar gecomponeerde unisono-passages te beluisteren, waarin een enkele keer zonder elektronische effecten wordt gespeeld.

Pulverize The Sound doet vanavond in het Bimhuis zijn naam alle eer aan, maar weet behalve met het maken van jazznoise (of ‘heavy jazz’, zo je wilt) ook te imponeren door het hechte samenspel, avontuurlijke muzikaliteit en meer verfijnde passages. Het zorgt voor een afwisselend en uitermate boeiend concert dat slechts twee keer drie kwartier duurt maar nog lang nagonst.

Peter Evans Website

Tim Dahl Website

Shayna Dunkelman Website