Tzadik, 2016

De uit Miami afkomstige maar al enige tijd vanuit Brooklyn opererende gitariste Ava Mendoza maakt en maakte van de nodige muziekgezelschappen deel uit (o.a. Surplus 1980, Mute Socialite, CavityFang en Estamos Ensemble). Daarnaast bestaat een waslijst aan muzikanten met wie zij heeft samengewerkt, uiteenlopend van Nels Cline tot Tune-yards en van Fred Frith tot John Dikeman. Mendoza voelt zich thuis in (vrije) improvisatie maar ook in verschillende rockvarianten.

Voornaamste uitlaatklep de laatste jaren is Unnatural Ways. Van dit trio verscheen in 2015 al een titelloos album, maar de bezetting op die plaat verschilt – Mendoza uitgezonderd – van de huidige bezetting. Waar op Unnatural Ways Nick Tamburro (drums) en Dominique Leone (keyboards, synths) de kompanen van de gitariste waren, zijn dat op We Aliens bassist Tim Dahl en drummer Sam Ospovat.

Dahl speelt in noiserockband Child Abuse en het noisy elektronische jazztrio Pulverize The Sound. Ospovat vinden we terug in onder andere Beep!, Naytronix en Enablers en ook hij werkte met Tune-yards. Als Unnatural Ways kiezen Mendoza, Dahl en Ospovat voor het spelen van instrumentale rock die behoorlijk stevig uitpakt. De sound van het drietal is hard, maar niet te vol, al weet Mendoza heel wat gaatjes te vullen met haar technisch knappe gitaarspel.

Opener ‘Cosmic Border Cop’ hakt er meteen hard in en meteen valt op dat we hier niet te maken hebben met het zoveelste instrumentale gitaarbandje; zowel melodisch als ritmisch is hier meer aan de hand. Mendoza rockt dat het een lieve lust is maar speelt ook een fusionachtige gitaarsolo in een en hetzelfde nummer. De ritmesectie klinkt strak en krachtig. Het lange ‘Tinfoil Hats’ wordt gedomineerd door tegendraadse ritmiek, verbluffend knap en melodieus gitaarspel en energiek drum- en baswerk.

Unnatural Ways is overduidelijk een rockband, maar niet van het rechttoe rechtaan-soort; er zijn jazzelementen terug te horen in de muziek, wat bijvoorbeeld goed naar voren komt in de miniatuurtjes ‘Most of All We Love to Spy’ en ‘Extraterrestrial Suicides Are on the Rise’. Swingen doet de muziek echter nergens; het blijft voornamelijk hoekige rock met de nodige muzikale wendingen. Mendoza blijft gedurende het hele album imponeren met grofkorrelige riffs, smaakvolle solo’s en technische hoogstandjes, die laatste twee zonder te verzanden in louter egotripperij.

Bij dit soort technisch knappe en strak gespeelde muziek ligt het gevaar op de loer dat het geheel klinisch, emotieloos gaat klinken en daar ontkomt dit trio ook niet aan. Hoe stevig de band soms ook uitpakt, alles blijft ‘in control’. Daarom zijn de eerder genoemde geïmproviseerde miniatuurtjes op dit album zeer welkom. Maar al is We Aliens geen album dat je recht in het hart raakt, het staat wel vol met fraaie instrumentals die stuk voor stuk weten te boeien.

Ava Mendoza Website

Sam Ospovat Website