Thrill Jockey, 2016

Helen Money is de naam waaronder de Amerikaanse celliste Alison Chesley muziek maakt. De tegenwoordig in Los Angeles wonende muzikante maakt ook deel uit van Strings Of Consciousness en Poi Dog Pondering, maar al in de jaren negentig vormde zij met gitarist Jason Narducy (Bob Mould, Superchunk) het duo Jason & Alison, dat later – na toevoeging van bas en drums – overging in het kwartet Verbow.

In 2007 verscheen de eerste plaat van Chesley als Helen Money en het bij Thrill Jockey verschenen Become Zero is de vierde uitgave onder die noemer, de ep Jarboe & Helen Money niet meegerekend. Van oorsprong een klassiek celliste, werd Chesley gegrepen door rock, punk en metal en dat verklaart de klinkende namen met wie zij als solo-act heeft getourd: onder andere Neurosis, Russian Circles, Shellac, Agalloch en Earth. Bovendien is zij te horen op platen van onder meer Anthrax, Russian Circles, Broken Sociale Scene en Disburbed.

Het moge duidelijk zijn: we hebben hier te maken met een celliste die niet alleen natuurlijke celloklanken ten gehore brengt. Het spel van Chesley wordt regelmatig elektronisch versterkt en bewerkt en dat kan leiden tot behoorlijk heftige resultaten. Op Become Zero krijgt de celliste, die ook piano speelt en geluidseffecten en vocale samples maakt, ondersteuning van drummer Jason Roeder (Neurosis) en pianiste Rachel Grimes (Rachel’s). Producer Will Thomas is ook verantwoordelijk voor geluidseffecten en samples en Michael Friedman programmeerde drums.

In minder dan een jaar verloor Chesley allebei haar ouders en dit album, hoewel vrijwel instrumentaal, handelt daarover. Niet op een directe manier, want Chesley schreef geen stukken over haar ouders, maar door de melancholische, desolate sfeer die het album uitstraalt. Daarbinnen is ruimte voor kleurschakeringen en gedachten aan verschillende stadia van rouwverwerking – boosheid,verdriet, onmacht, berusting – komen op.

Become Zero begint met rustige gestreken celloklanken, maar na een minuut wordt die klanken elektronisch bewerkt en wordt ‘Every Confidence’ heavy. De rustige klanken komen nog een keer terug, waarna opnieuw drone-metalterrein wordt opgezocht. De zware sound krijgt op de titeltrack gezelschap van Jason Roeders drumspel en pianospel van Chesley zelf.

Op het lange ‘Radiate’ slaat de sfeer om. Aanvankelijk klinkt het stuk zwaar en noisy door de meerlagige cellosound, maar woordloze dameszang leidt een ambientachtig, meer contemplatieve fase in, alsof het boze verdriet plaatsmaakt voor gelaten droefheid. Repetitief cellospel wordt verrijkt met sober pianospel en stemmen. Met verstilde, ijle celloklanken eindigt het prachtige stuk.

Innerlijke strijd is te horen in ‘Blood and Bone’, met deze keer Grimes op piano en een natuurlijk klinkende cello. Berusting keert aanvankelijk weer in het rustige, Julia Kent-achtige ‘Vanished Star’, dat echter één emotionele uitbarsting kent. In ‘Machine’ is er plaats voor hoop, de wil om door te gaan, verklankt in een machinaal ritme en een hoger tempo, maar via een noisy gedeelte slaat met een stemmige piano het verdriet weer toe.

Meest heavy track op Become Zero is ‘Leviathan’, met Neurosis-achtig tribal drumwerk van Roeder en als een elektrische gitaar klinkend, meerlagig cellospel. De woede regeert. In het afsluitende ‘Facing The Sun’ lijkt een aantal stadia van rouwverwerking nog een keer de revue te passeren: lijdzaamheid in het begin, boosheid in het zware gedeelte daarna, gevolgd door hoop in een rustig gedeelte, langzaam overgaand in stil verdriet met een dreigende onderlaag.

De vele mogelijkheden van de cello, op natuurlijke wijze klinkend of elektronisch gemanipuleerd, staan op Become Zero garant voor een prikkelende luisterervaring, maar het is vooral knap hoe Helen Money steeds de juiste sfeer weet te creëren op dit album, dat zonder woorden een veelheid aan droefgeestige en keihard doel treffende emoties uitstraalt. Alleen ijskonijnen zal dit album onberoerd laten.

Helen Money Website

Helen Money Bandcamp