Tonefloat, 2016

Op 16 april 2016 trad Yodok III op tijdens het Roadburn Festival in de kleine zaal (Green Room) van 013 in Tilburg. Tegelijkertijd presenteerde het trio de live-cd Legion of Radiance: Live at Dokkhuset, een opname daterend uit mei 2015. Het concert dat tijdens Roadburn werd gegeven beviel het drietal kennelijk ook goed, want het volledige concert verschijnt nu bij het Tonefloat-label op cd en lp.

Yodok III bestaat uit de vanuit Noorwegen opererende Zweedse drummer Tomas Järmyr, de Noorse tuba- en flugabonespeler Kristoffer Lo en de Belgische gitarist Dirk Serries. De muziek van het drietal is volledig geïmproviseerd, maar het label ‘jazz’ is er moeilijk op te plakken, al klinken freejazz-elementen door in het drumwerk van Järmyr. Yodok III werkt met drones en ambient-structuren waarmee steevast naar een climax wordt toegewerkt.

Toch wijkt The Mountain of Void qua opbouw wel af van Legion of Radiance. Waar dat live-album voorzichtig toewerkte naar een eerste apotheose, begint de Roadburn-opname wat luider en beweeglijker, dat laatste met name in het gitaarspel van Serries, die nu geen drone neerlegt maar noise- en avant-gardeterrein opzoekt. De elektronische klanken van Lo brengen een spannende laag aan, evenals de ingehouden bekken- en tromslagen van Järmyr, later overgaand in freejazz-drumspel.

De vertrouwde drone wordt daarna alsnog leidraad in de spanning opbouwende muziek, die van accenten wordt voorzien door Järmyrs gevarieerde spel en de aanzwellende en wegstervende klanken van de elektronisch gemanipuleerde flugabone en de helder dan wel ruig klinkende gitaar. Waar Yodok III vaak langzaam en gestaag naar een climax toewerkt, regeert in deze fase van het stuk de onrust, maar ook daarin wordt een enorme spanning opgebouwd die vroeg of laat tot een eruptie moet komen.

De eerste climax vindt plaats na bijna vijftien minuten: de onrustig schurende muziek ontaardt in een schitterende noise-uitbarsting die drie minuten aanhoudt. Daarna wordt de noise afgebouwd, in het begin met wat tegensputteren door gitaar en drums, alsof Serries en Järmyr hun instrument in toom moeten houden. De lage drone is inmiddels vervangen door een hogere en het volume wordt tot een minimum teruggebracht.

Wat daarna volgt is de tergend langzame opbouw naar de apotheose aan het slot. Het is het meest opwindende deel van The Mountain of Void, zinderend van ingehouden spanning. Het ingetogen spel is elektrisch geladen en zal ooit tot een uitbarsting moeten leiden, maar wanneer? En wie gaat de aanzet geven? Lo en Serries spelen langgerekte tonen, Lo nu ook op tuba, en Järmyr deelt spaarzame tikken uit op zijn bekkens.

Doordat Lo glijdende tonen produceert en Järmyr en even later ook Serries het volume opkrikken, komt het slapende monster langzaam tot ontwaken. Eenmaal wakker is er geen houden meer aan en is de helse kakofonie compleet, inclusief een paar angstaanjagende monsterlijke kreten. Na drie kwartier is de bloedstollende trip voorbij en blijf je versuft achter. Er staat geen maat op Yodok III, want net als de vorige releases is The Mountain of Void in één woord fascinerend.

Behalve dit album, is op Tonefloat ook een cd-box verschenen met daarin drie schijfjes die de eerste twee releases van het drietal – Yodok III en The Sky Flashes, The Great Sea Yearns – bevatten.

Yodok III Soundcloud

Dirk Serries Website

Kristoffer Lo Website