Sargent House, 2016

Vertrouwde kwaliteit, dat is wat de Amerikaanse instrumentale post-rock/metalband Russian Circles de luisteraar al vijf platen lang voorschotelt. Inmiddels is het tijd voor nummer zes en ook daarvoor kan die kwalificatie van stal worden gehaald. Toch zijn de platen van het drietal uit Chicago niet inwisselbaar, maar verschillen zitten in de details, niet in de grote lijnen.

De stijl van het trio is beperkt, gelegen ergens tussen post-rock en post-metal, maar toch weten Mike Sullivan (gitaar), Dave Turncrantz (drums) en Brian Cook (bas) binnen dat genre maximaal effect te sorteren, en dat wekt bewondering. De technische bagage van de heren is groot, maar hoeft niet uitbundig te worden geëtaleerd. Iedere noot staat in dienst van het nummer en de algehele sound. Russian Circles maakt zich ook nergens schuldig aan te lang doorborduren op een thema. De lengte van de stukken blijft dan ook binnen de perken; nergens wordt de zevenminutengrens overschreden.

De post-rock/metal van de band moet het niet alleen maar hebben van het langzaam bouwen naar climaxen, maar veeleer van de gezamenlijke klank, waarin de gitaar voor het melodische gedeelte verantwoordelijk is en bas en drums het granieten fundament leggen. Het zware, ronkende spel van Cook en het zowel krachtige als inventieve drumspel van Turncrantz zijn fraai, evenals het technisch knappe gitaarspel van Sullivan, die geen solistische strapatsen nodig heeft maar evenals de ritmesectie dienend speelt. De samenklank heeft prioriteit.

Op Guidance pakt Russian Circles stevig uit, zeker in vergelijking met voorganger Memorial uit 2013 en dat is een goede zaak. De plaat laat zich het best als een geheel beluisteren, van de rustige opener ‘Asa’ tot en met het trage, afwisselende ‘Lisboa’. Daartussenin bevindt zich geen enkele misser en daardoor is Guidance een van de betere albums van de band.

De hard rollende drums vormen een mooi contrast met de dromerige gitaarklanken in ‘Afrika’, waarna het nummer ontploft in het tweede gedeelte. ‘Overboard’ is een bijzonder fraai rustpuntje en dat wordt gevolgd door het hard rockende en ten opzichte van de overige tracks wat snellere  ‘Calla’. Hoogtepunt is echter ‘Mota’, dat, uitgaande van een magnifieke gitaarlick, fantastisch opbouwt en de luisteraar meesleept in een harde maar ontroerende post-rock/metaltrip.

En daarmee is een sterke troef van deze nieuwe plaat blootgelegd: de volledig instrumentale muziek laat de luisteraar niet onberoerd. Waar de band begin mei in Utrecht (zie hier) weliswaar een sterke set speelde maar toch wat plichtmatig en klinisch overkwam, is daar op dit album niets van te merken. Integendeel: een aangename vorm van melancholie klinkt door in de meeste nummers. De heavy sound, waarvoor ongetwijfeld ook producer Kurt Ballou verantwoordelijk is, past uitstekend bij Russian Circles.

Guidance biedt verder geen echte verrassingen; het trio doet gewoon waar het goed in is in zeven goede tot zeer goede instrumentale stukken. Zoals gezegd: vertrouwde kwaliteit, maar iets heavier dan voorheen en op alle fronten overtuigend. Het onvolprezen debuut Enter wordt niet geëvenaard, maar het songmateriaal is constanter van kwaliteit dan op de voorgaande albums. Uitstekende plaat.

Website Russian Circles

Russian Circles – Guidance op Bandcamp