Excelsior, 2016

Met I Ain’t Yer House-Nigger en Stroke My Wings Gently liet de Wormerse band Donkey halverwege de jaren negentig twee fraaie albums los op de wereld, waarin onder andere rock, punk, drum ‘n’ bass en dub op eigenzinnige wijze werden vermengd. De in Kenia geboren maar in Engeland opgegroeide bassist/zanger Ajay Saggar was eerder te vinden in Dandelion Adventure en later in onder meer The Bent Moustache. Ook was hij actief als geluidsman voor onder andere Dinosaur jr., Lou Barlow en Múm. Vanaf 2013 is hij drijvende kracht achter King Champion Sounds.

G.W. Sok is uiteraard bekend als zanger van The Ex, maar sinds hij die band in 2009 verliet is hij actief (geweest) in allerhande projecten en bands, zoals Cannibales & Vahinés, The And en FiliaMotSa. Een bloemlezing uit zijn rijke oeuvre is te vinden op het eerder dit jaar verschenen Listen To The Painters. Ook op de eerste twee albums van King Champions Sounds maakt Sok deel uit van de band, en zo ook op To Awake In That Heaven Of Freedom.

De combinatie Saggar-Sok is een gouden, maar daar te veel de nadruk op leggen doet de andere bandleden geen recht. King Champion Sounds is een collectief dat na de eerdere afwisselende albums Different Drummer (2013) en Songs For The Golden Hour (2014) op deze nieuwe plaat pas echt alle remmen los gooit en nog meer muzikale grenzen opzoekt dan voorheen. Saggar speelt geen bas, maar wel onder meer gitaar, melodica, piano, synthesizer, elektronica en xylofoon. Voor de opvallende baspartijen is Oli Heffernan verantwoordelijk. Verder bestaat King Champion Sounds uit Danielle Johnson op gitaar, Mees Siderius op drums, Ditmer Weertman op saxofoon en klarinet en Chris Moerland op trombone en tuba. Daarnaast is op dit album ook een hele rits gastmuzikanten te horen.

To Awake In That Heaven Of Freedom is een dubbelelpee met zeventien nummers, maar bij de vinylschijven zit ook een cd met daarop nog twee extra nummers, zodat in totaal  77 minuten muziek te beluisteren is. Het is geen minuut te veel op dit eclectische album dat een vergaarbak aan stijlen is maar ook een duidelijk eigen koers vaart. Rock, pop, dub, (post-)punk, Afrikaanse ritmiek, (free)jazz, hiphop; het rijtje met genres die in meer of mindere mate op de plaat zijn te ontdekken is bijkans eindeloos.

In het eclectische feest dat To Awake In That Heaven Of Freedom is, is het moeilijk om kenmerken eruit te vissen, maar opvallend zijn in ieder geval de stuwende bas, het rijke instrumentarium, de smaakvolle blazerspartijen en de toegankelijke sound. Van dat laatste is ‘A Foggy Day In Rotterdam’ een goed voorbeeld: de door Sok voorgedragen en naar het Engels vertaalde tekst van C.B. Vaandrager wordt in een muzikaal welhaast catchy jasje gestoken, inclusief een hemels viool- en cellomotiefje.

Experimenteler klinkt het gezelschap in ‘Smallest Tribe In The World’ en ‘Last Night We Saw A p.o.l.t.e.r.g.e.i.s.t.’. In beide gevallen gaat het om een spannend muzikaal landschap. In de eerstgenoemde track horen we Mike Watt (The Minutemen, fIREHOSE) de tekst voordragen. Het tweede stuk, met Tom Carter op gitaar, is een sinister en beklemmend hoorspel. Gast Ab Baars heeft in twee nummers, ‘Baarsiderius I’ en ‘Baarsiderius II’ vrij spel samen met drummer Mees Siderius, maar hij is ook te horen in ‘Smallest Tribe In The World’. G.W. Sok, die veelal meer voordraagt dan zingt, en die wars is van overdreven dramatiek blijkt met zijn stem uitstekend te passen bij de kleurrijke muziek. Verrassen doet hij in het hiphop-achtige ‘What I Mean’ (met ook Johannes v/d Weert op zang).

King Champion Sounds is op To Awake In That Heaven Of Freedom stilistisch niet vast te pinnen, maar het betreft niet zomaar een ratjetoe aan stijlen. Het genre-hoppen en het inzetten van veel instrumenten en gastmuzikanten leidt allerminst tot een richtingloos album. Integendeel: hoe verschillend soms ook, alles past op wonderlijke wijze bij elkaar en de rijke sound is een weldaad voor de oren en goed voor een grote glimlach.

King Champion Sounds Website