Dead Neanderthals/Roadburn Records, 2016

Als op de muziek van het Nijmeegse Dead Neanderthals één woord te plakken is, dan is dat ‘intensiteit’. Of saxofonist Otto Kokke en drummer René Aquarius nu met zijn tweeën opereren of samenwerken met uiteenlopende muzikanten als Colin Webster, Drvg Cvltvre, Dirk Serries en Martina Verhoeven, Sten Ove Toft of Rutger Zuydervelt, de Nijmegenaren gaan altijd voor maximale intensiteit. Die kan zich uiten in brute kracht, in harde klanken, maar ook in spanning die wordt gecreëerd door het neerleggen van een drone. Genregrenzen (freejazz, noise, drone, dark ambient) worden door het duo geslecht en nimmer wordt verzaakt.

Op 14 april van dit jaar mochten Aquarius en Kokke aantreden in het Tilburgse Cul de Sac tijdens het Roadburn-festival. In de concerten die het tweetal gaf voorafgaand aan dit festival werd gekozen voor het neerleggen van een baritonsax-drone. Pas kort voordat het Roadburn-optreden zou gaan plaatsvinden besloten de heren om het deze avond over een andere boeg te gooien. Gelukkig was ook Marlon Wolterink aanwezig, die het zaakje ter plekke opnam en in zijn White Noise Studio te Winterswijk mixte en masterde en daardoor kan het concert nu in zijn geheel nogmaals – of alsnog – worden beluisterd. Live at Roadburn 2016 klinkt als een klok en verschijnt op 3 oktober op cassette.

Kokke is op Live at Roadburn 2016 niet op bariton- maar op tenorsax te horen, zonder effecten en dus is geen sprake van een drone. Hij blaast voluit, de volle vijfentwintig minuten lang, maar waar veel saxofonisten zich verliezen in een brij van noten en oeverloos gesoleer, is de kracht van Kokkes spel de dosering; hij heeft in feite maar één noot nodig om maximaal effect te sorteren. Die telkenmale aangeblazen noot is dan wel bezwangerd met rauwe agressie, geestdrift en intensiteit. Af en toe schakelt Kokke een tandje bij door een hogere noot te pakken, alsof het al hoge toerental van een motor nog verder wordt opgeschroefd.

Aquarius laat zich evenmin onbetuigd. Onvermoeibaar geselt hij zijn basdrum, snare en vooral ook bekkens, die alomtegenwoordig zijn op deze opname. Zijn spel is hard, agressief en vrij, maar ook constant in zijn onstuimige energie. Opvallend is het razendsnelle spel op de basdrum. Een vast tempo of beat legt Aquarius niet neer, zijn spel is variabel, maar toch is sprake van een bestendige voorwaartse beweging die de luisterervaring nog intenser maakt.

Dead Neanderthals leveren op Live at Roadburn 2016 een ware slijtageslag. Telkens als je denkt dat het niet nog heftiger kan en dat de vermoeidheid bij de muzikanten nu toch wel toe zal slaan, gaat er nog een schepje bovenop. In alle hevigheid heeft de muziek een trance-opwekkend effect. Of je nu wilt of niet, als luisteraar móet je mee met deze afmattende trip.

En dan… Huh? Is het afgelopen. Plots. Verdwaasd blijf je achter. Zijn die vijfentwintig minuten nu al voorbij?  De tijd heeft even stilgestaan. Terug op aarde resteert een gelukzalig gevoel en slechts één conclusie: veel intenser kan het niet. Formidabel.

Dead Neanderthals Website

Dead Neanderthals Bandcamp