Leo Records, 2015

Halverwege vorig jaar verscheen de cd  ‘Projections‘ van de Russische, in Duitsland vertoevende pianist Simon Nabatov en de Amerikaanse bassist Mark Dresser. ‘Projections’ is opgenomen op 31 mei 2014 in de LOFT in Keulen en op dezelfde dag is ook ‘Equal Poise’ vastgelegd, waarop de twee geroutineerde jazzmusici worden bijgestaan door de jonge Zwitserse drummer Dominik Mahnig.

Nabatov en Dresser zijn zo ervaren dat de setting waarin zij hun instrument bespelen er niet toe lijkt te doen. Het aanpassingsvermogen is fenomenaal, maar beiden drukken ook ontegenzeglijk hun eigen(wijze) stempel op het muzikale gebeuren. Gelukkigerwijs doet ook Mahnig dat op deze plaat: hij is opvallend aanwezig én speelt in dienst van de samenklank van het trio.

De titel ‘Equal Poise’ is goed gekozen: er is evenwicht tussen de drie muzikanten en in de muziek die zij voortbrengen. Zoals in de liner notes bij het album wordt verwoord, zijn er geen voorspelbare solospots, geen egotrips, geen waarneembare stylistische dogma’s, alleen de pure vreugde van het muziek maken van drie gelijkgestemde zielen. Het drietal maakt deze woorden volledig waar, maar leidt het ook tot boeiende muziek? Nou, reken maar.

De jazz van het drietal kan bij oppervlakkige beluistering soms netjes, zelfs elegant klinken, zoals de pianoklanken in de opening van Full Circles, maar er wordt ook spanning opgebouwd en ontladen en er is ruimte voor ontregeling. De muzikale structuur is niet loos maar wel los en de spelopvatting is binnen die losse structuur zo vrij als mogelijk. Uitspattingen komen op welkome momenten en pakken zonder uitzondering fraai uit. 

Dat de technische bagage van deze drie muzikanten groot is, zal geen verbazing wekken. Nabatov speelt met klaarblijkelijk speels gemak de ene na de andere sprankelende pianoriedel, daarbij een verfijnd gevoel voor melodie aan de dag leggend. De dynamiek in zijn spel is weergaloos; hij weet, steeds goed geplaatst, ferm en percussief uit te halen, maar zelfs in die passages toont hij zijn melodische klasse.  

Dresser toont zich net als op ‘Projections’ bijzonder veelzijdig en zowel meegaand als tegendraads. Zijn warme, ronde toon wordt afgewisseld met grilliger contrabas-spel. Mahnigs drumspel is vindingrijk zonder te opzichtig te zijn; hij gebruikt de mogelijkheden van de drumkit volop en daarnaast maakt hij gebruik van wat attributen, maar het is geen muzikale trukendoos die hij opentrekt.

Vijf stukken kent ‘Equal Poise’ en in alle vijf toont het drietal hoe vindingrijk men musiceert, hoe goed men naar elkaar luistert en elkaar de ruimte geeft, en dat alles om tot een zo goed mogelijke samenklank als trio te komen. Natuurlijk zijn er her en der wat korte solo- en duospots, maar ook die staan uiteindelijk in dienst van het gezamenlijke spel. De interactie is werkelijk fabelachtig en ‘Equal Poise’ is na ‘Projections’, en met veel dank aan Mahnig, de tweede grandioze cd van Nabatov en Dresser in een paar maanden tijd. 

http://www.nabatov.com/ 

http://www.mark-dresser.com/ 

http://www.dominikmahnig.com/