Weathermaker Music, 2015

 

Al vijfentwintig jaar is Clutch een constante factor in het stonerrockwereldje. Echt slechte platen heeft de band niet gemaakt, maar niet altijd was het heilige vuur aanwezig. Platen als ‘Elephant Riders’ uit 1995 en ‘Blast Tyrant’ uit 2004 toonden de Amerikanen uit Germantown, Maryland in topvorm, maar ‘From Beale Street To Oblivion’ uit 2007 en ‘Strange Cousins From The West’ uit 2009 overstegen de grauwe middelmaat niet.

En toen was daar in 2013 ineens ‘Earth Rocker’, de beste plaat uit de carrière van de band waarop de mix van stonerrock, hardrock en bluesrock door het ijzersterke en afwisselende songmateriaal beter klonk dan ooit. Twee jaar later ligt de opvolger in de schappen. Is er wat veranderd? Niet veel. 

En dat is maar goed ook, want ‘Psychic Warfare’ haalt weliswaar het niveau van ‘Earth Rocker’ niet, maar komt dicht in de buurt. Clutch haalt geen fratsen uit, doet geen poging zijn horizon te verbreden en dat hoeft ook helemaal niet zolang de muziek zo uitgesproken en groovy klinkt als op ‘Psychic Warfare’. Hoewel veel nummers in hetzelfde stramien liggen, weet de band te grote eenvormigheid tegen te gaan.

Dat is met name het geval in het tweede gedeelte van de plaat, wanneer in twee nummers het tempo wat naar beneden gaat. Het in zes achtste gespeelde Our Lady Of Electric Light is een wiegend bluesnummer en afsluiter Son Of Virginia is een bluesy powerballad waarin wereldzanger Neil Fallon zijn kunnen volop etaleert. Het is sowieso een opvallend kenmerk van Clutch dat de nadruk op de zang ligt en de muzikanten hun groovende stonerrock in dienst stellen van Fallon.

‘Psychic Warfare’ opent met een kort en overbodig intro en eindigt met een eveneens kort en overbodig outtro dat vastgeplakt zit aan de laatste track. Laat de muziek toch gewoon voor zichzelf spreken! Minder is ook het snelle maar behoorlijk nietszeggende Noble Savage

Clutch is midtempo of in een langzaam tempo beter op dreef en gelukkig vallen de meeste songs in die categorieën. Het wel redelijk snelle X-Ray Visions is het eerste nummer op de plaat en klinkt veelbelovend, maar het is het daarop volgende trio songs, Firebirds, A Quick Death In Texas en Sucker For The Witch dat de plaat naar grotere hoogte tilt.  In A Quick Death In Texas knipoogt Clutch naar ZZ Top, zonder de typische ZZ Top-sound te kopiëren. 

Met ‘Psychic Warfare’ legt Clutch na het steengoede ‘Earth Rocker’ weer een mooie proeve van bekwaamheid af. Het songmateriaal is over bijna de hele linie sterk, zij het net iets minder sterk dan op de voorganger, en dat mag een prestatie worden genoemd van een band die al zo lang bestaat en in hun bestaan geen noemenswaardige koerswijziging heeft ondergaan. Clutch is bezig aan zijn tweede jeugd en laat die nog maar jaren duren.

http://pro-rock.com/