Century Media Records, 2015

Denk je met het pas verschenen ‘Tau Cross’ een van de beste heavy platen van dit jaar te pakken te hebben, komt High on Fire daar nog even overheen met hun volgende onstuimige meesterwerkje, ‘Luminiferous’ genaamd. Echte verrassingen zijn bij dit trio uit Oakland, Californië, uitgesloten, maar als de kwaliteit van de agressieve stonermetal zo hoog is als op deze plaat, kan geen zinnig mens daarmee zitten. De plaat kent trouwens toch één kleine muzikale verrassing.

Voor de tweede keer op rij zat producer Kurt Ballou (zelf gitarist van Converge) achter de knoppen en dat is goed nieuws. High on Fire wisselt regelmatig van producer en werkte met Billy Anderson, Steve Albini en Jack Endino. Op ‘Snakes For The Divine’ uit 2010 maakte de band gebruik van de diensten van Greg Fidelman, die het trio een ietwat cleaner geluid meegaf, wat hem door veel aanhangers van de band niet in dank werd afgenomen. Toch was ook ‘Snakes For The Divine’ een meer dan prima High on Fire-album.

Op de vorige plaat, ‘De Vermis Mysteriis’, bewees Ballou dat het mogelijk is de band helderder te laten klinken zonder dat iets van de robuustheid van de sound verloren gaat. Logischerwijs wijkt het geluid van ‘Luminiferous’ niet af van de voorganger. Toch klinkt de band ietwat anders, namelijk nóg beter. Dat komt vooral doordat zanger/gitarist Matt Pike in betere conditie verkeert omdat hij zijn alcoholverslaving heeft aangepakt. De rauwe klanken verlaten zijn schuurpapieren strot overtuigender dan ooit.

Verder biedt ‘Luminiferous’ dus geen verrassingen, uitgezonderd The Cave. Daarin klinkt zowaar enige spacerock/psychedelica door, al hakt het refrein er wel stevig op los. The Cave zou op een plaat van Monster Magnet niet misstaan. In de daaropvolgende titeltrack wordt weer vol gas gegeven. Slechte nummers staan er eigenlijk nooit op High on Fire-albums, zeker niet op deze, dus alle hoogtepunten benoemen zou betekenen de volledige tracklist oplepelen.

High on Fire is High on Fire. Altijd. Het kleine uitstapje daargelaten, klinkt het allemaal weer met donderend geraas en furieus uit de speakers. De vraag rijst onderwijl of het drietal überhaupt in staat is een mindere plaat te maken, want ‘Luminiferous’ is weer helemaal top, evenals de plaat hiervoor, en de plaat daarvoor, en die daarvoor, en daarvoor, etc. 

http://www.highonfire.net/ 

https://www.facebook.com/highonfire