De Effenaar, Eindhoven

Dinsdag 19 mei 2015

The Gories, afkomstig uit Detroit, hebben bij garagerockliefhebbers een status om u tegen te zeggen. De band is opgericht in 1986 en na het uitbrengen van drie albums ontbonden in 1992, maar het reünievirus heeft ook The Gories te pakken gekregen. Na de reünietour die samen met The Oblivians werd ondernomen in 2009, doet het trio het op eigen kracht nogmaals in 2015, waarbij vanavond Eindhoven wordt aangedaan. De kleine zaal van De Effenaar is niet uitverkocht maar goed gevuld.

Als opwarmer krijgen we de garagepunk van Meat Wave voorgeschoteld. Dit drietal uit Chicago zet een korte en wisselvallige set neer. Het gitaarspel van Chris Sutter is ruw en hakkend, maar ook een beetje fantasieloos en hierdoor ontbeert een aantal in aanzet aardige liedjes de benodigde zeggingskracht. In een enkel snel nummer doet de band wat denken aan The Thermals, maar het merendeel van de songs wordt in midtempo gespeeld. De mensen in Eindhoven waarderen Meat Wave wel, al blijft het publiek op grote afstand van de band staan.

The Gories openen met Hey Hey, We’re The Gories en de toon is meteen gezet: dit wordt een avond met een portie heerlijke garagebluespunkrock’n’roll. Wel een korte avond trouwens, want het optreden duurt ongeveer een uur. Het instrumentarium is beperkt tot het hoogst noodzakelijke: twee gitaren en een drumstel bestaande uit twee trommels met op een daarvan een tamboerijn. Meer heeft de primitieve en trashy muziek van The Gories niet nodig.

Opvallend is de stoïcijnse Peg O’Neill, die zich echt alleen maar beperkt tot basic drumslagen, allemaal in twee- of vierkwartsmaat. De gitaren van Mick Collins en Danny Kroha doen het werk, waarbij Collins alle solo’s voor zijn rekening neemt en Kroha de wat zwaardere partijen speelt zodat een basgitaar niet gemist wordt. De garagerockpareltjes, waarin ook de geest van John Lee Hooker rondwaart, rijgen zich aaneen. Steeds als de gedachte op dreigt te komen dat het allemaal wel veel op elkaar lijkt, komt de band net even anders uit de hoek, met een ander gitaarloopje, een Bo Diddley-shuffle of een bak gitaarnoise (in de Suicide-cover Ghostrider).  Af en toe lijkt het wel of het trio nog niet helemaal goed op elkaar is ingespeeld en het dak gaat er ook niet echt af in De Effenaar, maar dat zijn slechts kleine kanttekeningen. The Gories zijn gewoon dé garagerockband van eind jaren tachtig, begin jaren negentig, en hun rudimentaire, goudeerlijke muziek overtuigt in 2015 nog steeds.

https://www.facebook.com/pages/The-Gories-official/274813555900045

http://www.effenaar.nl/