Moving Furniture, 2016

 

Elektronica-muzikant Mattias Petersson, woonachtig in Stockholm, bracht tot nu toe werk uit onder zijn eigen naam en daarnaast ook als lid van het duo there are no more four seasons. ‘Arterfact’ is de eerste cd die onder de naam Codespira1 uitkomt en dat gebeurt op het Nederlandse label Moving Furniture, dat ook cd’s uitbracht van onder andere Orphax, Bas van Huizen, Modelbau, Jos Smolders  en Gareth Davis.

Petersson studeerde klassiek piano, maar haalde ook een diploma voor elektro-akoestische compositie. Van de klassieke achtergrond van de Zweedse muzikant is op ‘Artefact’ niets terug te horen. Petersson maakt gebruik van Buchla elektronica en SuperCollider software en de plaat klinkt modern, elektronisch en abstract. Warme, organische klanken worden niet geproduceerd, maar toch klinkt ‘Artefact’ verre van kil.

De muziek van Codespira1 is in de meeste stukken opvallend ritmisch, overigens zonder dat sprake is van een constante, laat staan dansbare beat. Hoewel opgedeeld in zeven stukken die iedere een eigen structuur hebben, laat het album zich het best als één geheel beluisteren. De geluiden die Petersson produceert zijn noisy en overstuurd, maar altijd gecontroleerd.
 
Het album opent met een loop van een kleine drie minuten (Case #1), overgaand in een nog grofkorreliger, noisy stuk (Case #2), waarin ritmische patronen worden aangebracht. Die noise is plotsklaps verdwenen als het langere Node #1 zijn intrede doet, dat gekenmerkt wordt door onregelmatige ritmiek en een veelheid aan elektronische, vaak hoogfrequente geluiden. Het werk is onrustig en rumoerig en dat maakt het juist spannend. 

Met Case #3, een drone, is de noise terug en dat stuk gaat weer naadloos over in Nodes #2 & 3, dat erg spannend is opgebouwd. Door donkere bastonen wordt de sfeer dreigender, wat wordt versterkt door noisy drones die hun intrede doen en weer verdwijnen, plaats makend voor de volgende. Naarmate het stuk vordert neemt het aantal klanken en de lawaaiigheid toe, culminerend in een woelige finale. 

De overgang naar Case #4 is fantastisch: de noise sterft weg en over blijft een drone, één lange toon, geladen met spanning, die zo’n twee minuten duurt alvorens uit te doven. Sluitstuk is Artefact: On My Feet, het meest expressieve en luidruchtige stuk op het album. In dit werk is een duidelijke synth-melodie te ontwaren, maar die wordt omringd en ontregeld door agressieve elektronische klanken. 

De sfeer op die door Codespira1 wordt gecreëerd is donker en de muziek is behoorlijk abstract en avant-gardistisch, maar steeds is sprake van een duidelijke structuur en een helder idee. De elektronische geluiden zijn doordringend, maar de muziek ademt en daardoor klinkt het album verre van klinisch. ‘Artefact’ is een enerverende luisterervaring.

http://www.mattiaspetersson.com/ 

https://movingfurniturerecords.bandcamp.com/album/artefact