Noisesome Recordings, 2016

Na de ep ‘The Brotherhood Of Scary Hair And Homemade Religion’ uit 2014 komt het Antwerpse drietal Double Veterans met hun debuutalbum, waarop psychedelische garagerock te horen is die zo retro is als de pest, maar waarmee de band anno 2016 beslist geen modderfiguur slaat. De band weet hun sixties en seventies-sound namelijk te combineren met een dosis agressie die op eigentijdse wijze is vastgelegd. 

Het kan niet anders of zanger/gitarist Lee Swinnen, drummer Niels Meukens en gitarist Thomas Valkiers hebben vele uren geluisterd naar (vooral) sixties- en (in iets mindere mate) seventies-garagerock. De muziek ademt een authentieke psychedelische garagesfeer. Ook de invloed van The Cramps klinkt door, maar ook The Kinks, The Beatles, Oasis en Nirvana laten sporen na in de muziek van Double Veterans.

De cocktail (ook de titel van het eerste nummer) van deze invloeden smaakt lekker, en al helemaal omdat de muziek ongepolijst, gruizig en agressief wordt gebracht. Slick Cut is zelfs punky te noemen, en ook stevig doorrockende songs als Graveyard, Nicotine Girl en DOWW mogen die benaming best dragen. Een bas komt er niet aan te pas en wordt ook niet gemist. De gitaren klinken lekker rauw, fuzzy en psychedelisch en het speelplezier spat van de plaat af.

Double Veterans overtuigt ook als enigszins gas terug wordt genomen. Zo is het langzame I, You een van de hoogtepunten van de plaat. De Beatles-achtige coupletten en stevige refreinen worden gevolgd door een heerlijk psychedelische gitaarsolo. I Was Gone is ook zo’n overtuigend rustiger nummer en Medicine Man lijkt dat de te zijn, totdat het stevige refrein losbarst. The Beatles en The Kinks klinken door in Leave Me Alone. Het was zeurderig klinkende refrein mist zijn uitwerking niet, want blijft nog uren nagalmen in je hoofd.

‘Space Age Voyeurism’ is niet helemaal perfect. Zo is de titeltrack niet meer dan een instrumentaal vullertje, en tegen het einde van de plaat begint ondanks de variatie in tempo de eenvormigheid enigszins zijn tol te eisen. Swinnens schreeuw is vaak welkom, maar in Slic Cut, sowieso niet de sterkste song op de plaat, gaat het net over de top.

Voor wie niet vies is van een psychedelisch garage-retrotripje is ‘Space Age Voyeurism’ echter een welhaast ideaal plaatje met heerlijk ongepolijste maar melodieuze garagerockliedjes, dat ook nog eens eindigt met een van de sterkste nummers: The Trip, waarin de band nog even helemaal loos gaat en de wahwah- en fuzzgitaren als slagroom om de taart fungeren.

http://www.noisesome.com/content/double-veterans