Merleyn, Nijmegen

Donderdag 28 januari 2016

 

In Vlaanderen heeft het Gentse STUFF. al een sterke livereputatie opgebouwd en ook degenen die de band mochten aanschouwen tijdens het laatste Valkhof- of Best Kept Secret-festival hoeven vast niet meer overtuigd te worden van de kwaliteiten van de vijf jonge heren. Vanavond staat STUFF. in het kleine Merleyn in Nijmegen. De zaal is redelijk goed gevuld en de Belgen op het podium laten horen en zien waarom zij in het afgelopen jaar qua populariteit als een komeet omhoog zijn geschoten.

De muziek van STUFF. omhelst een heel aantrekkelijke mix van stijlen: jazz, funk, hiphop, triphop, psychedelica en rock zijn enkele invloeden die in de sound van de band terug te vinden zijn. Bovenal is STUFF. een elektrisch kwintet. Blazer Andrew Claes bespeelt een paar minuten een tenorsaxofoon, maar verder maakt hij gebruik van de EWI (Electric Wind Instrument), een elektronisch blaasinstrument waaruit met name synthesizerklanken voortkomen. 

Keyboardist Joris Caluwaerts maakt gebruik van een hele resem effectpedalen en laat horen wat voor ongekende mogelijkheden dat biedt, want naast ‘normale’ keyboardklanken weet hij regelmatig met zijn elektronica een heerlijk smerig geluid te produceren. De sound van de band wordt nog versterkt door Mixmonster Menno op draaitafel en elektronica, die met zijn samples en scratches het elektronische klankpalet van STUFF. uitbreidt.

Spil van de band is drummer Lander Gyselinck. Hij maakt gebruik van een ‘gewoon’ drumstel. Geen elektronische drums dus, maar wat een heerlijk vol geluid komt er uit die drumkit! Rechttoe rechtaan drumwerk is er bijna niet bij, maar des te meer complexe maar opzwepende ritmiek, wat nog eens wordt versterkt door het basspel van Dries Laheye, die moeiteloos funk, rock en jazz in zijn spel legt.

Vanaf seconde één weet het Vlaamse vijftal de toehoorders te pakken met hun enthousiaste en retestrakke spel. De band is geweldig op elkaar ingespeeld (één keertje gaat het wel even mis maar dat is te weinig om die conclusie niet te trekken) en de wendingen die in elk nummer aanwezig zijn worden ogenschijnlijk met gemak uitgevoerd. Het is daarbij moeilijk te doorgronden welke stukken gecomponeerd/gearrangeerd zijn en waar sprake is van improvisatie. In al zijn complexiteit blijft de muziek speels klinken.

Tijd voor applaudiseren wordt het publiek niet veel gegeven; de geconcentreerd ogende en spelende band dendert door van het ene prachtstuk naar het andere, de ene keer met de nadruk op jazz, de andere keer met het accent op hiphop of funk en dat vaak binnen een en hetzelfde nummer. De momenten waarop de band stevig uithaalt zijn goed gedoseerd en de lichteffecten tijdens deze momenten maken het geheel nog opzwepender. 

Na een uur houdt het kwintet het voor gezien, maar uiteraard moet de band terugkomen voor een toegift. Met een ijzersterk optreden bewijst STUFF. dat hun livereputatie niet op gebakken lucht is gebaseerd. Hier gaan we vast nog veel meer van horen.

http://www.stuffisthebandname.com/