Castle Face Recordings, 2015

Eind 2013 kondigden Thee Oh Sees een pauze voor onbepaalde tijd aan. Die pauze heeft niet lang geduurd, want vorig jaar april was er al ‘Drop’, waarop niet zoveel was veranderd behalve dat de line-up drastisch was gewijzigd. De opvolger is een goed jaar later alweer uit, de band is eigenlijk nooit weggeweest en het klinkt vertrouwd.

Want al hebben alweer wijzigingen plaatsgevonden in de samenstelling van de band, ‘Mutilator Defeated At Last’ is op en top Thee Oh Sees: energieke psychedelische garagerock met links en rechts uitstapjes naar andere muziekstijlen, maar dat keurig passend binnen het (toch beperkte, zou je denken) garagerockgenre waarbinnen de band opereert. John Dwyer en consorten trekken op het nieuwe album voor hun doen wel erg stevig van leer en de sound is ook wat zwaarder aangezet zonder dat dit ten koste gaat van de helderheid.

Dat stevig van leer trekken geldt vooral voor Withered Hand: na een rustig, spannend intro barst het nummer los in overrompelende garagenoise. De sixties zijn vooral te horen op Poor Queen, Led Zeppelin in Turned Out Light, psychedelica in Web en progrock in het lange Sticky Hulks. Holy Smoke is een instrumentaaltje met zachtere en zelfs akoestische gitaren, maar daarna barst de bom opnieuw: Rogue Planet is kort, hard, snel en smerig. Palace Doctor zorgt voor een rustpuntje aan het einde van de plaat.

Na 34 minuten is het alweer voorbij maar in dat korte tijdsbestek gebeurt er heel veel op dit album. Thee Oh Sees lijken te beschikken over een eeuwige jonge hondenmentaliteit en flikken het gewoon weer: een plaat uitbrengen die zo fris, onbevangen en energiek klinkt als een debuutalbum. De kwaliteit van de albums lijdt ook allerminst onder de productiviteit van de band. ‘Mutilator Defeated At Last’ behoort zelfs tot het beste dat de Californiërs tot nu toe opnamen.

http://www.theeohsees.com/

https://www.facebook.com/TheeOhSees