Brigant, Arnhem

Donderdag 16 april 2015

Op 22 mei komt Kamchatka met een nieuw album, ‘Long Road Made Of Gold’. Dat weerhoudt de Zweden er niet van om nu alvast op toer te gaan. Een half jaar geleden speelden ze al in Brigant in Arnhem. Kennelijk is dat goed bevallen want vanavond staat de band er weer, voorafgegaan door twee regionale bands.

Het Arnhemse Of Stone And Fire mag het spits afbijten. De band speelt volgens eigen zeggen ‘in your face’ rock. In de praktijk houdt dat in: rock uit de jaren negentig. Foo Fighters en Queens Of The Stone Age zijn inspiratiebronnen, overigens zonder dat Of Stone And Fire ook maar een beetje in de buurt komt van deze voorbeelden. Het trio speelt een enthousiaste set voor slechts een handjevol mensen. Bij Brigant staan de meeste mensen buiten te roken en dat blijft de overgrote meerderheid ook doen tijdens de beide voorprogramma’s. Jammer. Nu is het gebodene ook niet iets om over naar huis te schrijven. De songs zijn wat rommelig, overgangen lijken niet te kloppen en in de langere nummers waarin het kennelijk de bedoeling is spanning op te bouwen wordt dat doel niet bereikt. Integendeel, naarmate de set vordert slaat de verveling toe. De band is echter nog jong, dus hopelijk is nog wat groei mogelijk.

Sister Johnson uit Nijmegen heeft de zaakjes beter voor elkaar. Hun rock is wat meer gepolijst dan die van Of Stone And Fire en bovendien klopt het muzikale plaatje. Ook Sister Johnson moet het doen voor een sfeerloze zaal met een tiental toeschouwers, maar de vijf op het podium laten zich daardoor niet uit het veld slaan. Toch slaagt de band er niet in om me te pakken. De muziek is daarvoor wat te degelijk. Er zijn geen uitschieters en ondanks wisseling in tempo klinkt het geheel niet gevarieerd genoeg. Sister Johnson lijkt een band die het goed zou doen op feesten en partijen, en dat zal niet de bedoeling zijn.

Als Kamchatka na elven eindelijk aan de beurt is (je kunt je afvragen of twee voorprogramma’s niet teveel van het goede is), is de kleine zaal beter gevuld, maar bij lange na niet vol. Kamchatka heeft Per Wiberg in de gelederen, bekend als toetsenist van Opeth en Spiritual Beggars, en daarom had ik een grotere opkomst verwacht. Wiberg speelt in Kamchatka overigens geen toetsen maar bas. De band speelt heavy bluesrock en voegt aan dit redelijk uitgekauwde genre helemaal niets toe. Gitarist Thomas Juneor Andersson slingert de ene na de andere gitaarsolo de zaal in, maar een geweldige solist is hij niet. Het klinkt allemaal veel te voorspelbaar. De songs zijn niet van zodanige kwaliteit dat er ook maar één blijft hangen. Na een uur is het optreden al voorbij, maar voor mij heeft het lang genoeg geduurd.

En zo moet ik concluderen dat sprake is van een teleurstellende avond. Ik kom graag bij Brigant omdat daar regelmatig leuke onbekende bands worden geboekt die je op andere podia niet ziet. Dan kan het natuurlijk een keer tegenvallen. Voor mij is dat vanavond dus zo. Volgende keer beter.

Kamchatka speelt nog een paar keer in Nederland: op 17 april in De Peppel te Zeist (met Karma To Burn), op 18 april in Bolwerk te Sneek (met Karma To Burn en Kong), op 19 april in De Reünie te Geleen en op 7 augustus tijdens City Rock te Leeuwarden.
Sister Johnson speelt op 2 mei in Hill’s Café 66 te Bergharen (met Electric Gypsies).
Of Stone And Fire kun je eind augustus zien en horen op het Rockin Parkweg Festival te Ede.

http://kamchatka.se/

https://www.facebook.com/Kamchatkaofficial

http://sisterjohnson.nl/

https://www.facebook.com/sisterjohnson

http://ofstoneandfire.nl/

https://www.facebook.com/ofstoneandfire

http://www.brigant.nl/