Harmonics And Nonadaptive Sounds, Goor

Zaterdag 28 mei 2016

 

Onder de noemer Harmonics And Nonadaptive Sounds (H.A.N.S.) organiseert Hans van der Velden al vijf jaar concerten in zijn huis in Goor. Het eerste lustrum werd eind februari gevierd met een heus festival, waarvoor werd uitgeweken naar theater De Reggehof. De programmering van de huiskamerconcerten en het festival verraadt Van der Veldens liefde voor drone- en ambientmuziek. Het is muziek die uitermate geschikt is voor kleinschalige optredens, zoals dus in die huiskamer in Goor.

Een prachtig initiatief, en gelukkig is Van der Velden na het festival niet stil gaan zitten. Integendeel, hij gaat vrolijk door met het boeken van bijzondere muzikanten voor de huiskamerconcerten. Voordeel van het spelen in een huiskamer is dat die ruimte met een tiental bezoekers al mooi gevuld is en dat een aangename, intieme sfeer ontstaat. Vanavond komen Orphax en Stratosphere spelen en zij laten twee verschillende kanten van het brede ambientspectrum horen.

Stratosphere is de Belgische gitarist Ronald Mariën, die de laatste jaren een vijftal cd’s (waaronder een samen met Dirk Serries) heeft uitgebracht met donkere ambient, al wordt zijn ambient op de laatste twee platen wat lichter van toon, vooral op de laatste cd ‘Rise’. Gitaar, basgitaar en een hele rits effecten zijn de instrumenten waarmee Stratosphere bouwt aan zijn trage ambientstukken. Ook vanavond krijgt het publiek een fraai staaltje van zijn kunnen te horen.

Al zittend op de vensterbank wisselt Mariën steeds tussen basgitaar en gitaar die hij vaak bespeelt met zijn e-bow. In elk stuk wordt vertrokken vanuit een simpel thema, soms niet meer dan een paar noten, en op deze onderlaag brengt de (bas)gitarist gestaag nieuwe lagen aan. De zorgvuldig geconstrueerde muziek van Stratosphere mag onder de noemer ambient worden geschaard, maar is niet gespeend van melodie. Langzaam maar zeker neemt in elk stuk de intensiteit toe en dat gecombineerd met de melancholieke sfeer die wordt gecreëerd, werkt op het gemoed. Het drietal langzaam tot volle wasdom komende stukken leidt tot een meeslepende ervaring.

Van een geheel andere orde is de op drone gebaseerde elektronische muziek die Sietse van Erve onder de naam Orphax maakt. Waar in de ambient van Stratosphere ook plaats is voor emotie en melodie, klinkt de muziek van Orphax nog veel experimenteler en abstracter. Melodie heeft Van Erve al sinds lange tijd uitgebannen, evenals het voortbrengen van een beat. Dat wil niet zeggen dat de klanken die hij produceert minder uitdagend zijn. 

Want het abstractieniveau van wat Orphax ten gehore brengt mag dan hoog zijn, ook zijn klanken hebben emotionele impact. Van Erve geeft aan dat hij optreden in het donker prefereert. In de bijna helemaal duistere huiskamer zijn het louter de klanken die het werk moeten doen, een visueel aspect is er nauwelijks. Met een paar vastliggende sinustonen wordt geïmproviseerd en de geluiden die dat oplevert zijn prikkelend en geladen met spanning. Dat in de huiskamer wat mee-resoneert, draagt alleen maar bij aan de charme van het korte maar fraaie optreden.

Optredens nummer 26 en 27 in de serie Harmonics And Nonadaptive Sounds mogen allebei zonder meer overtuigend worden genoemd. De geheel eigen en dus van de ander verschillende wijze van musiceren van Stratosphere en Orphax zorgt voor een mooi contrast tussen de twee optredens, en de prettige sfeer met een klein maar aandachtig luisterend publiek maakt deze concertavond zeer geslaagd. Op naar H.A.N.S. nummer 28 (en verder).

https://livingroommusic.wordpress.com/ 

http://www.stratosphere.be/index/Home.html 

http://www.orphax.com/