Luxor Live, Arnhem

Donderdag 21 april 2016

 

Het Arnhemse Luxor Live is de laatste paar maanden avontuurlijker gaan programmeren, met meer oog voor scherpe randjes. Een goede zaak natuurlijk en gelukkig is de grote zaal vanavond redelijk bezet voor het concert van het Belgische Raketkanon en het Nijmeegse MNHM, twee bands die ieder hun eigen invulling geven aan het noiserockgenre. Het is een logische keuze om deze twee bands op één avond te programmeren en het pakt ook goed uit.

Het is al bijna drie jaar geleden dat ‘Super Empowered’ uitkwam, de debuut-cd van Mannheim, zoals de band toen nog heette. De naam is inmiddels ingekort tot MNHM, maar de uitspraak blijft hetzelfde. Nieuw materiaal is te verwachten in de zomer van dit jaar en daar kan reikhalzend naar worden uitgekeken. Het Nijmeegse kwartet zet met hun wat ze zelf noemen ‘noisy spacedoom with a hint of saxophone’ een dampende set neer die hard aankomt. Letterlijk, want het geluid staat keihard. Geen probleem, oordoppen in en de bas en basdrum lekker door je lichaam voelen gaan. 

Belangrijke en onderscheidende troef van de band is de baritonsax die de sound mede bepaalt. Het is niet helemaal uniek natuurlijk, bands als het Italiaanse Zu en het Noorse Shining combineren ook noise, metal en jazz met een saxofoon in de gelederen. Otto Kokke weet zijn saxspel naadloos in te passen in het bandgeluid in plaats van er constant overheen te soleren. De sound die zo ontstaat is stevig, strak (er zijn ook elementen van math-rock aanwezig in het geluid van MNHM) en ritmisch sterk. 

De volledig instrumentale muziek verveelt geen moment, groovet lekker en rockt hard. Het speelplezier spat van het podium af en werkt enthousiasmerend. De band begint op tijd maar houdt er ook op tijd mee op. Meer dan een dik half uur zit er niet in, maar in die korte tijd is het volop genieten geblazen. In tijden niet meer zo’n heerlijk voorprogramma gezien.

De muzikanten van Raketkanon zijn arrogant, wispelturig en dus onvoorspelbaar. Het zorgt voor een spanningsveld tussen muzikanten en publiek en dat maakt de optredens van de Belgen juist zo aantrekkelijk. De aanwezigen worden niet met rust gelaten maar het is de bedoeling dat wordt meegedaan. Twee platen heeft de band op zijn naam staan en die staan vol met noiserock van de bovenste plank, waarin de stuwende synths van Lode Vlaeminck een bepalende factor zijn, evenals de vaak vervormde, woordloze vocalen van Pieter-Paul Devos. 

Ook vanavond in Luxor Live weet Raketkanon het publiek te pakken met hun brutale show. Het is de avond dat bekend is geworden dat Prince is overleden, dus de band komt op met twee akoestische gitaren en Devos zingt een stukje Purple Rain. Maar niet lang natuurlijk, Jeff Verbeeck slaat er al snel een elektrisch gitaarakkoord doorheen en klaar is het spottende eerbetoon. 

En dan gaat het meteen loos: Devos duikt bij het eerste nummer direct het publiek in, waarvan een flink deel meteen goed meedoet. Het is de opmaat tot een enerverend concert, waarin Raketkanon geen genoegen neemt met halve of geen aandacht. “Snaveltje toe, hè”, geeft Devos een aantal mensen al wijzend te kennen. Even later zoekt hij ze ook daadwerkelijk op. De personen op de voorste rijen moeten er sowieso rekening mee houden dat de zanger ineens schreeuwend voor hun neus staat. Ook op het podium is Devos de beweeglijkheid zelve: hij springt, duikt ineen, zit, kronkelt, ligt. 

Gitarist Jef Verbeeck besluit tegen het einde van de set ook maar eens de situatie vanaf de vloer te gaan verkennen en, eerder al, besluit synthspeler Vlaeminck een paar minuten vanuit de merchandisestand helemaal achterin de zaal toe te gaan kijken. Al met al weet Raketkanon weer een heerlijk chaotisch optreden neer te zetten, waarin natuurlijk ook muzikaal het nodige te beleven valt. Harald en Florent, afkomstig van ‘RKTKN#2’ grooven dat het een lieve lust is en als de band hard uithaalt is het steeds goed raak. De band beschikt over echte songs en puur muzikaal gezien heeft de band de spot en het sarcasme en de grappen en de grollen helemaal niet nodig.

Enig minpuntje van het concert is dat de band het al snel voor gezien houdt. Het publiek roept de Belgen nog wel terug voor een toegift, maar inclusief die toegift duurt het concert niet veel langer dan drie kwartier. Daarin bewijst Raketkanon wel weer een opwindende liveband te zijn die niet op een plichtmatig optreden is te betrappen.

http://www.raketkanon.com/ 

https://mannheimband.wordpress.com/